Een campingstoel neemt even elke status weg.
En met een wapperende tent zijn we ineens allemaal degene die staat te mosteren met die kromme haring in de harde wind.

Wat is het verschil tussen een luxe terras en een klapstoeltje op de camping? Op een terras kijken we vooral naar onze eigen tafel – we zien de anderen min of meer, maar al snel houden we afstand. Op een camping werkt dat anders. Bijna magisch. We zitten ongeveer op dezelfde hoogte, in zo’n plastic half weggezakte stoel. In de hand een koffie in mok waar waarschijnlijk al wat koffie uit is gemorst en van een materiaal gemaakt dat wel paar keer kan vallen voor het stuk is. Comfortabele crocs of slippers om makkelijk uit te schoppen is de belangrijkste modetrend hier.

Niemand hoeft indruk te maken. Hoe bijzonder is dat?

Op een camping is het volkomen normaal dat iemand vraagt:

“Mag ik even jullie kurkentrekker lenen?”

En een kwartier later weet u hoeveel kleinkinderen ze hebben.

Op vakantie kijkt niemand ervan op als een gesprek een uurtje duurt,
of als etenstijd uitloopt of een ingrediënt mist.

Tijd & ruimte

Thuis hebben we een agenda. Op vakantie hebben we tijd.

En een gesprek heeft ruimte nodig. Thuis is er altijd iets:

• boodschappen
• de was
• de tandarts
• de krant die nog gelezen moet worden
• televisie die alweer begint

Op vakantie kijkt niemand ervan op als een gesprek een uurtje duurt, of als etenstijd uitloopt of een ingrediënt mist. Bij gesprekken vergeten we vaak juist het onderwerp dat de aanleiding gaf.

Niemand speelt zijn gewone rol

Dat is wel heel boeiend eigenlijk. Want directeur loopt in een korte broek en zijn telefoon staat stil – bewust. Zonder afspraken blijkt hij iemand te zijn die wel van ritjes op de dolle pof houdt.

De buurvrouw uit zijn straat staat op een hele andere camping. Zij heeft thuis áltijd haast. Maar nu is er ineens een uur verstreken sinds ze eekhoorntjes heeft gezien en heeft uitgezocht welk soortje dit is.

De gepensioneerde ingenieur blijkt een geweldige verhalenverteller. In no time scharrelen er een paar kinderen van basisschoolleeftijd om hem heen met een beker vol magere ranja. Geboeid gaan ze op in de verhalen en roepen hun kinderlogica er dwars doorheen.

Op vakantie verdwijnen veel etiketten.

We zijn daar niet langer “manager“, “vrijwilliger” of “voorzitter van de bridgeclub”.
Ineens zijn we allemaal degene die staat te mosteren met een haring in de harde wind.

Dat schept onverwacht veel gelijkwaardigheid.

Kleine ongemakken werken verrassend goed

Psychologen noemen dat gedeelde ervaringen.

Dat klinkt ingewikkeld, maar dat is het niet:
mensen voelen zich sneller met elkaar verbonden als ze hetzelfde meemaken.

Een stroomstoring en die plotselinge regenbui waarbij de tent volloopt.
De barbecue weigert, er schuifelt een nieuwsgierige hond waarvan niemand weet waar die vandaan komt.
En hoe chemisch dat toilet ook is, er staat geheid een file voor met wapperende handdoeken.

Het blijken vaak de momenten waar het hardst om wordt gelachen.

Geen perfecte versie van onszelf

Op sociale media ziet iedereen er verzorgd uit. Maar op de camping blijkt iedereen echt mens te zijn.

Ingenieur, gestresste buurvrouw en de drukke directeur zien de ander met nat, ongekamd haar, een zonnehoed die totaal niet matcht en een boodschappentas vol wc-rollen.

Dat werkt bevrijdend. Er is geen schone schijn om op te houden.

En juist daardoor ontstaan vaak eerlijkere gesprekken.

Dat allemaal in gratis frisse lucht.
Wat wil een Nederlander nog meer?

De campingstoel staat altijd goed

Waar een terras ons uitnodigt om iets te bestellen waar we sneller over klagen, roept de campingstoel ons toe dat we even blijven zitten.

Het klinkt als een klein verschil.

Toch bepaalt het vaak het tempo van een gesprek. Zonder iemand die komt vragen of u nog iets wilt drinken, een rekening voorlegt voor een kopje koffie dat bijna net zo smaakt als thuis. Het zalige gebrek aan een tijdslot.

Dat allemaal in gratis frisse lucht. Wat wil een Nederlander nog meer?

De mooiste gesprekken?

Die beginnen zelden met een groot onderwerp

Nee, ze beginnen verrassend klein.

“Waar komt u dan vandaan?”

“Hoe was het weer onderweg?”

“Wat een bijzondere fiets is dat!”

“Die hond is leuk, hij is heel nieuwsgierig.” > “Het is een ‘zij’, maar ja! Deze is heel sociaal.”

Pas daarna komen de verhalen.

• Over vroeger.
• Over kinderen.
• Over werk dat achter u ligt.
• En heel vaak ook over plannen die misschien nooit meer uitgevoerd gaan worden.

Twee uur later vraagt u zich voldaan af waarom u aan de praat was geraakt.

Waarom lukt dat thuis eigenlijk minder?

Misschien omdat thuis iedereen ergens naartoe moet.

Het kan ook zijn omdat we denken dat spontane gesprekken tijd en energie kosten, terwijl ze juist energie kunnen geven!

Hier op vakantie is contact geen afspraak. Het ontstaat gewoon.

De campingstoel is niet het geheim. Wat het wel is, is dat niemand haast heeft om weer op te staan.

Meenemen naar huis

Koop geen caravan om dat vakantiegevoel vast te houden.

Zet eens een paar stoelen vóór het huis, neem een thermoskan koffie mee naar het park of blijf na een wandeling nog even op een bankje zitten. Niet met een doel, maar met tijd.

Opvallend vaak begint iemand een gesprek over iets heel alledaags. Een hond, het weer, een route of een plant die net bloeit. Zulke ontmoetingen duren soms maar vijf minuten, soms een uur. Ze kosten niets en leveren vaak meer op dan een zorgvuldig geplande afspraak.

De camping was slechts een middel om gesprekken bijzonder te maken.
De plek die ruimte en ontmoeting gaf. De campingstoel was alleen een stukje decor.

We wensen u veel spontane gesprekken deze vakantie!