Het is dat late-augustus-uur waarop de zon nog wel warmte geeft maar geen haast meer heeft. De perzik gaat de koekenpan in en komt er twee minuten later uit als iets heel anders: de randen donker en zacht, het sap net begonnen te karamelliseren. Het is de geur die doordringt tot de woonkamer voordat iemand ook maar een bord heeft gepakt. Dit is geen fruit dat zich gedeisd houdt in een schaal – dit is fruit dat om aandacht vraagt, dat zich mengt in een gerecht waar het volgens de klassieke regels eigenlijk niet thuishoort.

Want laten we eerlijk zijn: pasta en perzik, dat is geen voor de hand liggende combinatie. Het is het soort keuze die de kok maakt op een woensdagavond wanneer de koelkast een overschot aan zomerfruit heeft. De behoefte aan iets ‘anders dan tomatensaus’ is groter dan de angst om te experimenteren. Blauwaderkaas brengt de tegenspraak die het gerecht nodig heeft – scherp waar de perzik zoet is, zout waar de honing zoet wil worden – en de bladselderij tikt er, bijna terloops, een beetje bitterheid doorheen. Probeer het ook eens!

Budgettip: Blauwaderkaas kan vervangen worden door goedkopere feta.
Dit geeft ook een mildere smaak. En gebruik uitgelekte perziken uit blik.