Het is alweer half augustus. Op een terras aan de rand van het park straalt het zonnetje – tussen de buitjes door. De cappuccino staat er al even, de zonnebril boven op het hoofd en het schermpje op de telefoon brand om tussendoor even te kijken hoeveel weken het nog duurt voordat het gewone ritme weer begint. Even vooruit kijken. Eigenlijk niets nieuws. Nog een weekje. Dan wordt het ook alweer koeler buiten.

De zomer is er nog. Toch voelt het anders.

Het licht wordt langzaam zachter, de avonden worden korter en ergens in uw achterhoofd begint de agenda zich alweer te vullen. Het is nooit een paniekstand, maar nagenieten van het mooie weer is wel fijn. Nu het nog kan. Het lijkt wel een soort zachte haast. Nog héél even gebruikmaken van die zomer, juist omdat ik weet dat ik daarna weer een jaartje minder moet. Tenzij er een tussentijds tripje naar Spanje is natuurlijk.

Regenjassen

en merkwaardige wensen

Dat gevoel is niet zo vreemd. In de psychologie wordt ook wel gesproken over anticipatory loss: het gevoel dat u iets al een beetje mist terwijl het er nog is. Dat kan bij een vakantie gebeuren, maar net zo goed bij een seizoen. De zomer staat voor veel mensen voor vrijheid, buiten zijn en minder op de klok kijken. Als dat straks weer plaatsmaakt voor regenjassen, afspraken en een agenda die zich niets aantrekt van uw goede voornemens, voelt dat toch een beetje als verlies. Alhoewel. Goede voornemens? Díe komen natuurlijk snel genoeg weer.

Dus ontstaat die opvallende behoefte om er nog snel iets van te maken. Nog een dagje weg. Nog een avond op het terras. Nog één keer laat naar bed omdat het buiten nog zo gezellig is met de lampjes en de kaarsjes.

Die lichtjes worden weer snel daarna verplaatst naar binnenshuis. Ook leuk.

Er is nog genoeg te doen

terrasjes en opblaasbeesten aan het strand

Wie denkt dat half augustus betekent dat Nederland alweer langzaam op slot gaat voor de zomer, hoeft alleen maar naar de agenda te kijken. Er is juist nog genoeg te beleven!

Festivals draaien door, steden organiseren concerten en voorstellingen en ook buiten de grote evenementen is er van alles te vinden. In Groningen – om maar iets te noemen – begint eind augustus Noorderzon, met theater, dans en voorstellingen verspreid door de stad. En het Grachtenfestival in Amsterdam laat klassieke muziek horen op plekken waar u niet meteen een concertzaal verwacht.

Dat is misschien ook wel het aardige aan deze weken. Er hangt iets van een laatste-kansgevoel in de lucht. Niet omdat alles daarna ineens ophoudt, maar omdat het dagelijkse leven zich alweer nadrukkelijker meldt.

Die agenda wordt voller. Mensen komen terug van vakantie. Werk vraagt weer aandacht. En voor u het weet, is die spontane woensdagavond waarop u dacht: we zien wel waar we uitkomen, alweer vervangen door een afspraak die drie weken geleden in de agenda is gezet.

Maar u hoeft helemaal niet naar een buitenconcert of festival

De laatste weken van augustus lenen zich namelijk uitstekend voor iets veel eenvoudigers. Een avondwandeling, een middag op het water en een terrasje waar u niet na afloop hoeft te zeggen dat het gezellig was omdat iedereen dat blijkbaar van verwacht.

Op de Kagerplassen of de Rottemeren kan het later in augustus bijvoorbeeld een stuk rustiger zijn dan midden in de zomervakantie. Een middagje suppen hoeft dan geen sportieve prestatie te worden, maar is des te ontspannener als de omgeving rustig wordt. U kunt ook gewoon het water op, wat rondkijken en constateren dat u eigenlijk al een tijdje nergens aan denkt.

Ook het strand verandert in deze periode. De grootste vakantiedrukte neemt af, terwijl strandtenten gewoon open blijven. Ga eens aan het einde van de middag in plaats van midden op de dag. Het licht is anders, de temperatuur meestal aangenamer en u hoeft niet met uw handdoek een strategische plek tussen drie gezinnen met opblaasbeesten te veroveren.

Dat is misschien wel een betere manier om de zomer vast te houden dan alles nog in één weekend proberen te proppen.

Kijk ook eens omhoog

daar zijn de sterren

En dan is er nog iets waar niet voor geboekt hoeft te worden.

De Perseïden, de bekende meteorenregen, hadden begin augustus hun hoogtepunt. Toch zijn er in de weken erna nog meteoren te zien. Vooral buiten de stad, waar straatverlichting en andere lichtbronnen het zicht minder verstoren.

U hoeft daar geen sterrenkundige voor te zijn. Zoek een donkere plek, geef uw ogen even de tijd om aan het donker te wennen en kijk omhoog. Op de Veluwe, in de Loonse en Drunense Duinen of gewoon op een donkere plek buiten de bebouwde kom kan de sterrenhemel al verrassend veel laten zien.

Geen festivalbandje, geen parkeerprobleem en geen QR-code die u eerst moet zoeken voordat u ergens naar binnen mag.

Druppelsgewijs

Het kan een festival zijn waar u tussen honderden anderen staat, de andere keer een rustig strand aan het einde van de dag. Een middag op het water kan net zo goed blijven hangen als een groter uitstapje. Kleinere, kortere uitstapjes maken soms net zo goed de zomer af.

Dit is er nu nog.

Bijna september. Dan wordt het vanzelf weer normaal om een jas mee te nemen. De zomer is dan niet ineens weg, maar wel veranderd in dat waar u op terugkijkt.

En dan blijkt ineens dat er straks nog één vrije avond open staat door de week. Goud tussen de drukte door. Wat gaat u daarmee doen?