Plezier blijft

Leeftijd als getal, daar blijkt een ‘label’ aan te hangen waarop staat wat je nog wél en wat je niet meer kunt. Gedeeltelijk onzin. De meesten van ons zijn tot minder in staat dan toen wij jong waren, al vergeten wij soms wel dat wij nu nog beduidend méér kunnen dan jongeren die een mindere conditie hebben en/ of (in het sporten) veel minder ervaring hebben. Doe er je voordeel mee, althans bij competitieve sport, winnen is een opsteker en een bevestiging dat je nog bovengemiddeld fit bent en nog makkelijk mee kunt, verliezen, geen probleem, dat gun je de ‘jongeren’, zo hoort het te zijn, als je daar vrede mee hebt, blijft plezier over.

Wat ook kan, is wat mij overkwam tijdens een toernooi. Aangekomen op een tennispark loop ik op een groepje mannen af en herken, hij staat met zijn rug naar mij toe, mijn tegenstander. Kennelijk krijgt hij net de vraag tegen wie hij moet spelen, waarop hij zegt, “ohh tegen Lamp. Appeltje eitje, ik zal die ouwe eens een lesje leren”.
Niet echt respectvol en toch voor mij een geweldige ‘trigger’. Jong of oud, het blijken kleine dingetjes te zijn die ons kunnen inspireren, waar je dan op dat moment extra motivatie vandaan haalt, waar ook (kennelijk) een extra bron van energie zit. Het laat zich raden, na anderhalf uur kon ik hem een drankje aanbieden en tegen hem zeggen, “je hebt toch goed gespeeld voor jouw leeftijd, jij komt er wel”. De uitdrukking op zijn gezicht, daar heb ik nog wekenlang plezier van gehad. Ouder zijn heeft het voordeel dat je aanmerkelijk langer kunt genieten van kleine dingen.

Constant Lamp