Het eten van een maïskolf heeft iets heerlijk primitiefs. Even geen mes, geen vork of keurige tafelmanieren, maar gewoon dat ding met de handen eten. Op een koele zomeravond lijkt niemand zich daar druk om te maken. Misschien schuilt daar juist stiekem de pret in: eten zoals mensen dat al eeuwenlang deden.

Dat is eigenlijk niet zo vreemd. Maïs wordt al duizenden jaren verbouwd en was voor de oorspronkelijke bewoners van Midden- en Zuid-Amerika een belangrijk basisvoedsel. Lang voordat er sprake was van servetten, barbecueklemmen of maïshouders, werden de kolven al geroosterd boven open vuur. Nog altijd is gegrilde maïs in veel landen een geliefde straat- en zomergerecht. Ergens tussen een barbecue en een kampvuur herinnert een maïskolf eraan dat simpel eten gewoon lekker is.